Zbyt suche powietrze wysusza śluzówki i podrażnia drogi oddechowe. Zbyt wilgotne sprzyja rozwojowi pleśni i roztoczy. Optymalna wilgotność w domu to nie kwestia estetyki, lecz zdrowia domowników. Ma na nią wpływ również materiał, z którego wykonane są ściany. Podczas wysychania budynku ściany mogą oddawać do powietrza substancje obecne w materiale, z którego zostały zbudowane, a tym powietrzem oddychasz każdego dnia.
Specjaliści ds. zdrowia i budownictwa są zgodni: optymalna wilgotność względna powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych wynosi od 40 do 60%.
Przy wilgotności poniżej 40% powietrze jest zbyt suche. Dzieci z alergią i astmą odczuwają to natychmiast: pojawia się podrażnione gardło, przesuszenie błon śluzowych i większa podatność na infekcje. Drewniane podłogi i meble zaczynają pękać.
Przy wilgotności powyżej 60% zaczyna się problem. Wilgoć skrapla się na zimnych powierzchniach, wnika w materiały budowlane i tworzy warunki idealne dla pleśni. Raz zagnieżdżona pleśń jest trudna do usunięcia.
W praktyce utrzymanie tego przedziału wymaga albo stałego nadzoru, albo ścian, które same regulują wilgoć, ponieważ pochłaniają jej nadmiar i oddają ją, gdy powietrze jest zbyt suche.
Dom „oddycha”. Gotowanie, kąpiele, oddech śpiących dzieci - każda z tych czynności wprowadza wilgoć do powietrza. Wiosną i jesienią dobowe wahania są szczególnie duże: w ciągu jednej nocy wilgotność może skoczyć o kilkanaście procent.
Większość materiałów budowlanych reaguje na wilgoć inaczej niż glina. Beton komórkowy może osiągać nasiąkliwość na poziomie nawet 60%, dlatego po zawilgoceniu oddaje wilgoć przez dłuższy czas. Silikaty charakteryzują się nasiąkliwością na poziomie około 30% oraz dobrą izolacyjnością akustyczną, jednak ich zdolność do naturalnego buforowania wilgoci jest ograniczona.
Ściana, która aktywnie buforuje wilgoć, powinna być wykonana z materiału o otwartej, naturalnej strukturze, czyli takiego, który chłonie niewielką ilość wilgoci, ale robi to precyzyjnie i odwracalnie.
Glina jest jednym z najbardziej naturalnych materiałów budowlanych regulujących wilgoć bez udziału technologii. Robi to od tysięcy lat i nadal robi to skuteczniej niż wiele materiałów wyprodukowanych w laboratorium.
Ceramiczne mury starych kamienic Krakowa i Wrocławia stoją ponad sto lat. Nie ma w nich czujników wilgoci, rekuperatorów ani membran paroprzepuszczalnych. Jest za to glina: wypalona, zbita, naturalna.
To nie sentyment. To fizyka materiału.
Glina ma zdolność do sorpcji, czyli pochłania parę wodną ze środowiska i uwalnia ją z powrotem, gdy otoczenie jest suche. Działa jak naturalny regulator wilgoci, wyrównując skoki między porankiem a nocą oraz między kuchnią a sypialnią.
Większość pustaków ceramicznych dostępnych na polskim rynku zawiera od 30 do 40% gliny. Pozostałą część stanowią dodatki porotwórcze, które podczas wypału tworzą pory w strukturze materiału, oraz dodatki zastępujące część gliny. Dzięki temu pustaki są lżejsze i łatwiejsze w obróbce. Jednocześnie porowata struktura zwiększa nasiąkliwość, przez co ceramika poryzowana może chłonąć około 23% swojej masy wody.
Aurablok® jest zbudowany inaczej. Jego masa ceramiczna zawiera 90% naturalnej gliny, bez sztucznych wypełniaczy i bez poryzacji. Struktura jest zwarta i niskonasiąkliwa jak cegła klinkierowa. Absorpcja wody wynosi tylko 9%.
Co to oznacza w praktyce? Ściana z Aurablok® nie nasiąka. Wilgoć może wnikać tylko powierzchniowo, po czym zostaje oddana z powrotem do powietrza. Nie ma ryzyka, że ściana „zmagazynuje” wodę i stanie się rezerwuarem dla pleśni.
Jednocześnie gęsta struktura gliny umożliwia naturalną regulację wilgotności powietrza: powoli, bez skrajności i bez mechanicznego wspomagania.
Wilgotność i temperatura są ze sobą powiązane, ponieważ ciepłe powietrze może utrzymać więcej pary wodnej niż chłodne. Dlatego dom, który nie przegrzewa się latem i nie wychładza gwałtownie zimą, z natury rzeczy ma bardziej stabilną wilgotność.
Tutaj Aurablok® ma jeszcze jedną właściwość: akumuluje ciepło. Gęsta, masywna ściana działa jak piec kaflowy, przejmuje energię i oddaje ją powoli. Latem pochłania chłód nocny i utrzymuje go przez kolejne godziny. Zimą magazynuje ciepło z ogrzewania i wyrównuje temperaturę przez całą dobę.
Efekt? Mniejsze wahania temperatury i wilgotności. Dom, w którym po prostu dobrze się mieszka, bez sztucznego utrzymywania optymalnych warunków przez dodatkowe systemy i technologie. To efekt właściwości materiału wykonanego z gliny, a nie z mieszanki z dodatkami.
Regulacja wilgotności w domu to suma dwóch czynników: wentylacji oraz przede wszystkim materiału, z którego zbudowane są ściany.
Ściany z Aurablok® buforują wilgoć naturalnie, bo zbudowane są w 90% z gliny. Nie nasiąkają ponad miarę, nie gromadzą wody w swojej strukturze i nie tworzą warunków sprzyjających zawilgoceniu. Działają jak element całego systemu: cicho, bez udziału technologii, przez dziesiątki lat.
Dom buduje się raz. Ściana, która dba o wilgotność, temperaturę i jakość powietrza, to ściana, którą warto wybrać z namysłem.
Zbuduj dom na lata z Aurablok® - glika.pl
Możesz skorzystać z formularza kontaktowego obok lub skontaktować się bezpośrednio przez e-mail lub telefon. Odpowiemy najszybciej, jak to możliwe!
